PLO063

dzień

nie bardzo

chce wyjść z łóżka

i pomaga kawa

ze słońcem za oknem

po prostu dzień

chce zostać nie tknięty

segregatorem

nierozwiązaną sprawą

czy spóźnioną ofertą

chciałby być dniem

dla innych

PLO062

noc głęboka

i mglista

spowiła świat

mrokiem

ciemniejszym

od czerni

...

światła lamp

nie rozświetlały

ulic, tliły się jedynie

udając, że świecą

...

nadzieja uciekła

i skryła się w kąt

bojąc się wyjść

w ten mrok

...

i gdy kolejne

dni i noce

zamglone

będą nas nękać

...

trzeba więcej uśmiechu

i kawy

PLO061

słońce 

czerwieniło

świat

pod parasolem

liści

....

zachowując ciszę

tak brakującą

codzienności

...

słońce zgubiło się

w instalacji

jesiennych kolorów

przenikając ledwie

kilkoma promieniami

prosto w duszę

...

mrużąc oczy

przejmuję ciepło

tych podróży

wśród zapachów

jesieni 

przyjaźni

głębokiego lasu

...

PLO060

niech stopa

dotknie trawy

dotknie wilgotnego poranka

nie otwierając oczu

pozwoli ciszy rozlać się

po całym ciele

....

PLO059

słońce

wiatr

chwila 

zbyt krótka

by dostrzec ciszę

i rozświetlony świat

poniżej

emocje grają

najpiękniejszą muzykę

spełniających się marzeń

za każdym razem

gdy świat ucieka

pod stopami

PLO058

wiatr 

zburzył pogodę

zburzył włosy

zburzył dobry nastrój jesieni

...

zmienność zmiotła liście

życia małe i większe

...

chaos zapanował 

nad dniami

spokojnymi tak niedawno jeszcze

...

i trwa w niepogodzie

zmęczeniu

niekończących się kroplach deszczu

...

nie czeka się na lepsze

nie czeka się wcale

...

PLO057

Niebo

porażone słońcem

schowało się

w lekkich chmurach

Dzień 

pachniał jesienią

jeszcze zieloną

ale zmęczoną latem

Jeszcze

trochę światła

przed nami 

można nacieszyć

oczy 

nim jesień całkiem

zasnuje niebo,

dni

nadzieję

i wszystko co jasne

...