Kamień

Kamień
szary spokój
niewzruszenie
kamień

serce bez serca
szary spokój
niewzruszenie
kamień

nawet gdy
żar spopiela mu świat

nawet gdy
wszystko wokół tonie

i wydaje się, że koniec
to
szary spokój
niewzruszenie
kamień

serce bez serca...

KT127

lato powoli kładzie się do snu,
schładzając wieczory deszczem
już niedługo zatopimy się znów
kolory jesieni, lecz jeszcze

ostatnie chwile tego lata
wypijmy razem bez świata
wtuleni w siebie nawzajem
w to co można nazwać rajem

KT126

lekko różowe róże,
ze wstydu może
a może
z bliskości
z czułości
delikatności
nazywanej
czasem
namiętnością
miłością

a jeszcze wczoraj
czerwieniły się
od łez
purpury
samotnych
wieczorów

lecz to było wczoraj

a dziś...

Nieróżowy Dzień

Naładowany
zmęczony
oddech

nie może
powstrzymać
łez
i bólu

który
płonie
wewnątrz
który
niszczy
wewnątrz
wszystko
co było
radosne

nie może
powstrzymać
bólu
i łez

żaden
uśmiech
żaden
gest

i nikt...

KT124

co słowo - to pustka
co myśl - to pustka
godziny dzielą
od porażki
od siły,
która pochłonie
całą resztę duszy.

i przestanie
układać w głowie
słowa...

zostanie pustka

Dotknąć Nieba

Kiedy dotknę nieba?
no kiedy w końcu
dotknę nieba
oderwę się
od ziemi
kiedy ją zobaczę
tak jak chcę
ją widzieć...


Kiedy dotknę nieba
tak po prostu
całym sobą
i kiedy będę mógł
sam poczuć tą swobodę
wszystko się spełni
ja..ja się spełnię

kiedy dotknę nieba,
odnajdę swoją drogę
odnajdę się tam
gdzie moje miejsce
idę tam...

kiedy dotknę nieba?
jeszcze czas...
nie teraz...

KT125

trochę starych zdjęć - wspomnienie
trochę niewyśnionych snów - niespełnienie
cisza wśród gwiazd - osamotnienie
i ten codzienny chłód - niezrozumienie

Wspomnienie ciągnie wstecz
nie chcąc się wydostać
z tych paru miejsc
gdzie szczęście można
dostać

Niespełnienie drąży duszę
wykrzywia ciało
krzycząc po nocach
mało, mało

Osamotnienie milczy
gdy mówić trzeba
patrzy tylko łzawo
wprost do nieba

Chłód przywita dzień
kiedy noc wreszcie minie
nikomu nie odda uśmiechu
skryje się w mrok i zginie

304

trzysta cztery pragnienia
trzysta cztery marzenia,
bielą swą niebo tnące
grzmotem ciszę gromiące
i bezkres oceanu

trzysta cztery marzenia
blisko były...
tylko ręką sięgnąć
trzysta cztery pragnienia
ze światła prowadzą
w ciemność

i zostaną w sercu
z każdą minutą
jego bicia
trzysta cztery marzenia
nic do ukrycia...

Pająki

Urwane myśli
kleją się do powiek
zasnuwając je
pajęczyną snu

Urwane myśli
kosmate pająki
nie chcą by
zasnąć mógł

urwane myśli
wysysają z duszy
wszystko
co zostawił dzień

i tylko sen
tylko sen
może jeszcze
zatrzymać
okruchy
wspomnień
nim zjedzą
je pająki
trosk...

Chwile przeszłe

Kroki oddalających się dni
dudnią przemijającym echem
na mokrej od łez posadzce

Korki przebrzmiałych snów
niedojrzałych słów
odrywają ostatnie myśli
w zapadającej mrokiem ciszy

i tylko cienie
pozostałe na ścianie
mówią o tym,
co było
co mogło być
piękne
piękniejsze
od mrokiem
zapadającej
ciszy...

Siedząc

słowa w pył zmienione
pył wiatrem niesiony
i rozsiany wiatrem
nic nie jest łatwe

nie łatwo jest znaleźć
w tym pyle
słów dobrych na tyle,
żeby powiedzieć
jak dobrze
tak siedzieć

i cieszyć się
z tego dnia
upalnego
z zieleni
za oknem
i z myśli
mokrych

od deszczu kropel
od kropel dreszczu
co podzielone zostaną
gdy świat utonie na noc
gdy obudzą się
nasze dłonie

i...

teraz koniec