GRW264

lato odchodzi,
słońce odchodzi
dalej na południe
ludzie odchodzą
dalej ode mnie
nadchodzi jesień
krótsze dni
dłuższa samotność
i droga dłuższa
po prostu jesień

GRW263

Lato 
wypełnione 
słońcem
czeka
tuż za rogiem
by wziąć
je całe
z uśmiechem

GRW262

krawędź dnia
przymyka oczy
zmieniając
myśli
w senne
marzenia
za zamkniętymi
już powiekami
uśmiech
maluje
ostatni
błysk
świadomości

a potem
już tylko
księżyc
szepcze
"dobranoc"

GRW261

czasem
nie mam
odwagi
by wstać
rano
i chwycić
dzień za rogi
...
więc
często
dzień
wyciąga mnie
z łóżka sam
bodąc nieustannie
w drodze do łazienki

GRW260

dziś
mimo że,
wstał dzień
od nowa
i nowych
wyzwań jest
pora...

myśl została
gdzieś z tyłu
...

może to
jakaś przelotna
letnia nostalgia
zatrzymała myśl
wraz z deszczem
...

a może nie
ma kawy
i dzień nie
zbudził się
jeszcze