SZZ015

 zamknięci

w swojej

samotności

z hałasującą

siecią

niepotrzebnych

informacji

siejących 

zwątpienie

i niepokój

o jutro...

o codzienność,

od której

jeszcze niedawno

chciało się uciec

...

tak bardzo brakuje

uśmiechu drugiego

człowieka

...

tego z ulicy

co przymykając

z otwartym 

parasolem

nie boi się

jesiennej

melancholii

...

ale on

teraz

zamaskowany

jak cały świat

więc tym

bardziej

trzeba 

dostrzegać

uśmiech

w oczach

drugiego

człowieka

...

SZZ013

 

jesień zapiekła

niewyspaniem

ledwo ciągnącym dzień

w kolejnych kubkach kawy

zimnym deszczem

marznie w dłoniach

wczorajsze marzenie

o krótkim choćby spacerze

niepewność nie pozwala zasnąć

bębniąc kroplami w parapet

trzeba wstać i pociągnąć kolejny dzień

w niekończących się kubkach kawy

do pierwszego tańca jaskółek

do wiosny

SZZ012

lekko

jesienne słońce

zza szyb

zakorkowanych ulic

tonących

w złotych liściach

przydrożnych drzew

...

znana muzyka

płynie delikatnie

w harmonii

z jesiennymi nutami

mrużąc oczy

mrowieniem duszy 

budzi skrzydła schowane

pod codziennością

...

zakorkowana ulica

tonie w bezczasie

teraz tak nieważnym

odległym

niepotrzebnym

...

gdy ta krótka

chwila z melodią,

zapisaną w duszy

może kiedyś.... dawno temu

jakimś zapomnianym już zdarzeniem

teraz pozwala odpływać w miejsce 

gdzie nie liczy się czas 

a tylko to co w sercu

i nic więc nie potrzeba

...

klakson zza pleców

uderzenie rzeczywistości

lekka jesień wpada przez okno

zakorkowanych ulic ciężkie 

powietrze

... 

SZZ011

 lato,

pamiętam

pod namiotem

gitara samotnie

nadawała

...o schodach do nieba

a wszystko było takie proste

i lato

i namiot

i stairway to heaven

upłynęło trochę czasu

włosy krótsze

i bardziej srebrzyste

lato... pamiętam

jak co roku podobne

lecz namiot, gitara

i schody do nieba

grają już tylko w pamięci

a wszystko jest nie takie proste

jak się wydawało

i lato

i namiot

i stairway to heaven

...

SZZ010

 Lato,

uwolniło słońce,

które spiekając dni

zmieniało kolor skóry

na delikatny brąz

zabierany codziennie z plaż

z szumem morza

zaklętym w muszlach

i pamięci co wieczorem

przy świecach i lekkim winie

zapisuje te chwile łapczywie

chcąc się nimi nacieszyć

nim wróci codzienność

nim nadejdzie jesień

SZZ009

Transmission Data Required:

lodowata cisza przestrzeni

niezmącona żadnym ruchem

warg, powiek

czy dłoni złożonych

w rytm qwerty

Data Package Released:

i nagle rozbłysł potok

migających elektronów jedynek

spleciony z pustymi miejscami zer

biegnącą myślą,

zmieszaną emocją,

wieczornym koktajlem słów,

gestów

marzeń złapanych kątem oka

w ostatnich promieniach

zachodzącego słońca

Ending Transmission:

myśl ustała

powieki zamknięte

dłonie zamarły w bezruchu

zera i jedynki wciąż jeszcze płyną

kodując ruch bez udziału duszy

aż do momentu, gdy lodowata

cisza przestrzeni zmrozi ostatni błysk

0000000

SZZ008

chciałem

do lotu

się zerwać

w sobotę

stanąć

kulawą nogą

w chmurach

spleść duszę

z błękitem

usłyszeć tę

szumiącą ciszę

jak ją pamiętam

teraz już jak przez mgłę

chciałem właśnie

przypomnieć sobie

jak to jest być ptakiem

ale deszcz utopił

tę nadzieję

utopił całą sobotę

potokami wody 

tak głęboko,

że nawet 

niedzielne

promienie słońca

nie pomogły

zapomnieć trawie

o deszczu

a ja?

schowałem

nadzieję

głęboko

przed sobą

SZZ007

miasto układa się do snu

po dniu pełnym ciepła

po dniu pełnym obowiązków

delikatny chłód przenika

przez miejskie latarnie

mruży oczy, mruczeniem gwiazd

które teraz są tak blisko,

że sięgnąć po nie można ręką

nim dopadnie nas zmęczenie

nim dopadnie nas sen

jeszcze tylko przytulić marzenie

i można już zasnąć

do jutra!

SZZ005

Sobota,

wysypała się

deszczem

wyłączając

"dobry nastrój"

na "nastrój do poprawy"

...

sączę

płynny ogień

...

w przerwach

patrząc

jak czas

ciągnie

minuty

kroplami po szybie

nie chce

mi spojrzeć w oczy

bo nie wypada mu się śmiać

ale czuję, że gdyby mógł

zanosił by się śmiechem

powtarzając: "sam chciałeś" 

...tak chciałem

więc łykam

tę sobotę w samotności

...

SUW001

Muzyka

Płynie,

Muzyka,

biegnie w swoim rytmie

Muzyka

wypala w Duszy ślad,

związany z miejscem

z czasem

z własnym ja w tym miejscu w tym czasie

i czy tego się chce czy nie

nawet po latach

gdy Dusza usłyszy znajomy dźwięk

w sekundzie odsyła nas w ten czas w to miejsce

i tylko ciało zostaje tam gdzie płynie...

Muzyka...

KTW2003

Szarawość

ogarnia świat,

dni

godziny

Luty,

tonie w deszczu i błocie

zamiast w puszystym śniegu

i tylko, 

zapach,

smak,

porannej kawy

zmienia tą nieciekawą aurę

w lekko uśmiechniętą 

minutę, odbiegającą pamięcią

do dni, w których niebo było

przepełnione błękitem,

a dni i godziny przeplatały się

w warkocz niezwykłych wydarzeń...

i tylko to nie był Luty...