Twoje Też

Myśli huczą w chaosie
nie słychać niczego
prócz krzyku wielkiego
ze strachem w głosie

ze strachem w głowie
wyzbyć się go trzeba
wznieść się do nieba
z nadzieją w słowie

z nadzieją w duszy
nowego istnienia
nowego stworzenia
wszelkie łzy wysuszy

... i Twoje też...

Moja Cisza ...

niczego bardziej nie pragnę
niż ciszy ...
zamkniętej ze mną w milczeniu
niczego bardziej nie pragnę
niż ciszy ...
zamkniętej ze mną w istnieniu
niż ciszy ...
w której nie słyszę
niczego
w której nie czuję
niczego
co mogłoby dotknąć mnie bardziej
niż chcę
co mogłoby zburzyć mnie bardziej
niż chcę
czy chcę czegoś bardziej niż ciszy?
zamkniętej w moim świecie
zamkniętej w sobie
nic więcej nie powiem...
niech cisza mówi

ona rozumie

Małe niepewności

krztyna niepewności
wdziera się w myśl
strachem niepomyślności
wszystkie inne
myśli kuleją
nie odpowiadają
nadzieją
i milkną
w tej krztynie
nie mogąc
odetchnąć
odepchnąć
zdusić
muszą się
zmusić
by coś
z tym
zrobić
......
zgubić

Nieposkładany

Dzień nie złożył się wcale
nie złożył w żadną
sensowną całość ładną
tylko ledwo
posklejane chwile
jakby zupełnie różne motyle
bezsensownie zawieszone w czasie
nic zupełnie nic na czasie


a na koniec jeszcze
spadły deszcze
wreszcie

pogrąży się świat w wodzie
zapomnę w końcu o zawodzie
o zdumieniu o marzeniu
tylko zawisnę jak w śnie
wyśpię się wreszcie...

bez znaczenia

W zapadającym zmierzchu
ostatni promień słońca
wpadł ukradkiem w źrenicę
obijając się od łzy tęczą
następnych chwil,
które już samotne będą
następnych nocy
które bez ciebie zostaną

zostań

jeszcze niech
nacieszę się tęczą
przez tą chwilę
gdy słońce zgaśnie
a ja wraz z nim

zostań

co zostanie
zostanie
bez znaczenia

Krawędzie

Krawędź nocy gorącej
Krawędź rzeczy rozkosznej
Wpisanej w duszę
Tak nienasyconą boleśnie
Tak chcącą jeszcze
że gdy krawędź przełamie
choćby kropla najmniejsza

To jakby niebo słynęło
i rzecz największa
napełniając duszę

wytchnieniem
spełnieniem
morzem

Zgaszone Sny

Zgaszone, zgaszone sny
W zimnym biegunie trwają
Bez szans na lepsze dni
Wytchnienia nocą nie dają

Zgaszone, zgaszone dni
Bez sensu ulicami się tułają
W nadziei na lepsze sny
Krople łez na dłonie spadają

Miejcie o miejcie w pamięci
Każdą chwilę od łez mokrą
Niech boją się jej nie-święci
Niech marzenia nie mokną

A wzejdzie, a wzejdzie ta
Gwiazda na nocnym niebie
I zabierze nasz czas tam
Gdzie myśli ogarną i Ciebie

Dobranoc

Dzień ląduje miękko
W Wieczornych ramionach
Wzdychając lekko
Dłoń trzymana w dłoniach

I razem ze sobą
Sny splotą
Usta splotą
Jedną istotą

A gdy księżyc wstanie
Nie pozna już
Czyje to dłonie słone,
Od pocałunków
Warg, myśli, czy snów

Dość już słów
Dobranoc…

Metal

Wtopić duszę w stal,
zalać serce metalem
i niech zginie świat
nie wzruszy to wcale

Tylko metaliczny śmiech
zostanie rdzawy
od łez
tych co zostali

gdy innym
świat się
zawalił...