coś lekkiego

coś tak lekkiego jak poranna mgła,
co swą zwiewnością dzień otwiera
lub jak wstydliwe jeszcze,
Delikatne swą piewrotnością - skryte spojrzenie
co w oczach jedynie ulotną iskrą
maluje się nienamacalnie wręcz

tak te pierwsze dni wiosny
spłynęły na świat niezauważalnie
lecz już pąki rozwiają swe buzie ku słońcu
a trawa zieleni się świeżością nowych dni…
już serca budzi śpiew ptaków szukających miłości
gdzieś zgubionej wśród mroźnych westchnień
odchodzącej zimy niechcianych obowiązków.

GK

Jak pożegnać różę? gdy właśnie ma zakwinąć
I swym płomieniem ogrzać zmarznięty świat
Jak pożegnać różę? gdy jej aksamitne płatki
Wciąż potrzebują opiekuńczego dotyku...
No jak? Znów utonie świat w tęsknocie
Choć wiosna rozkwinie świeżą zielenią
No jak? Znów czekanie zastąpi bycie razem,
Choć wieczory staną się cieplejsze...
No jak? ...

GJ

Słowa wplecione w róże
Zastygły w wazonie na stole
Promieniują delikatnym zapachem
Uczuć niegasnących.

Słowa zatopione w czekoladzie,
Łaskoczą aksamitnym smakiem,
W apetycznym kawałku wieczoru
Uczuć czekających

Słowa wytrawne winem
Kosztowane gorącymi ustami
Otoczone miękkimi poduszkami
Uczuć usypianych

GI

Ciężkie chmury zawisły nad życiem
Ciemno, zimno, mglisto nie widać nic
Ani lekki uśmiech, ani dobre słowo
Nie są w stanie rozproszyć ciemności

Zimna szarówka nie chce odejść,
Nie wpuszcza słońca – nadziei.
Jak trudno wywołać uśmiech
Jak trudno zobaczyć niebo...

GH

Weź marzenie w dłonie,
Delikatnie dmuchnij
Niech leci, niech się spełni,
Niech przyniesie Ci szczęście

Weź szczęście w dłodnie
I mocno przyciśnij do serca
Niech wtopi się w Twe życie
Błyskiem w oczach niezmiennym

Bo nie wolno, poddac się smutkowi
Bo nie wolno, nie wierzyć w siebie
Ale w chwilach zwątpienia sięgnąć
W serce, tam gdzie trzyma się szczęście

GG

Gdy niepokój zalęgnie się w sercu,
Z szaro-czarnych dni zwątpienia
Gdy gardło ściska bezsilna troska
Pozbawiając oddechu, Nadziei...

By pomóc stłamszonej Nadziei,
Choćby tylko nieuchwytną chwilą,
Ktoś odda swoją,
Wraz z wiarą w miłość
I nią samą,
Bez wahania,
Aż obie Nadzieje
Razem zakwitną jedną myślą,
Jednym westchnieniem
Tym samym dniem, chwilą
Miłością

GF

Zmierzch zamknął powieki na chwilę
Wspominając przebytą drogę dnia,
Jakby chcąc zatrzymać ją na zawsze,
W blasku ostatnich ciepłych promieni.

Wpisany spokój, w senne marzenia
Cichej melodii serca,
Z wiosną za uchylonym oknem
W cichej melodii pąków,
Tuż przed zbudzeniem

GE

Wiosna ze Słońcem zaczęli swój taniec,
Słowami pieszcząc pierwsze kwiaty,
A te rosną i kwitną, ciesząc oczy
Przechodzących dziewczyn

Wiosna ze Słońcem zaczęli swój taniec
Ciepłem spleceni, błękitnych dni
W pierwszych pocałunkach wiatru
Głaskającego włosy
Przechodzących dziewczyn

Wiosna ze Słońcem zaczęli swój taniec
Westchnieniem budzącej się łąki,
Tęczą barwną od kropel deszczyku
Spływających po czerwonych ustach
Przechodzących dziewczyn

GD

Tylko jeden wiersz,
Tylko jeden uśmiech
Zapomniany sen
Nikomu niepotrzebny

Słów parę, nic wielkiego
Rym wpleciony czasem
Zapomniany sen, też
Nie zmieni dnia

Bo snów się nie pamięta,
Tak jak wierszy...
Odchodzą w zapomnienie
Tuż po pierwszej kawie,

GC

Sen opadł łagodnie, na róg poduszki,
Z morzem błękitnym od marzeń,
Kryształowo czystą wodą pragnień,
O chwili oddechu, gdzieś daleko...

Gdzie
Fale miękko pieszczą plaże
Ciepły piasek głaszcze stopy
Lekki wietrzyk muska włosy
A czas nie biegnie wcale...

GB

Czy przyjdzie kiedyś wiosna?
Czy znów zaświeci słońce?
Gdy nadzieja powoli gaśnie
Na cieplejsze dni, chwile...

Poszukać trzeba gdzieś ciepła,
W myślach, w duszy, w sercu
Tak by można nim nakarmić
Swoich bliskich, przyjaciół

A świat ciepłem się wypełni
Zakwitnie radość na drzewach
W parkach, na ustach, w duszy
I może wtedy przyjdzie wiosna

GA

Odjęta kolejna kartka z kalendarza,
W rytmie upływającego tygodnia
Jeszcze jeden dzień bez komentarza
Okrutny czas go już później nie odda

Więc czemu ten dzień ma być kolejnym?
Gdy może być tym jedynym, najlepszym
Serce z uczuciem gorącym, promiennym
Oddać tym, kórzy są sercu i duszy najmilsi

FZ

W czerwonych kielichach tulipanów
Rozsypanych wiosną wokół stóp,
Toną marzenia o ciepłych dniach
Zakochanych w pierwszych
promieniach słońca

W czerwonych kielichach tulipanów
Ukryły się miękko westchnienia
Tych, którym miłość zakwitła
Pierwszy raz

FW

Kolejny dzień pospiesznie wstał
Ignorując szarość za oknem
Utknął w korku spraw nakazanych
Ot kolejny, ociekający normalnością, dzień

Dzień w którym, pod płaszczami, międzu półkami
Rosną marzenia, dojrzewają uczucia, kwitną sympatie
I choć szarość pogody i obowiązków może przytłaczać
To w ogrodach serc, wszystko zaczyna kwitnąć na nowo

FV

Ukryła się myśl przede mną
W zakamarkach duszy
Niespokojna gorączką
Snem otartym o koszmar

Nie potrafię do niej dotrzeć
Wyciągnąć z ciemnej otchłani
Myśli zachrypniętych, bez smaku
Niekompletnych, odrewanych

Może jutro, może później
Wrócą myśli odmienione
W nowych barwach
Wiosennej zieleni

FU

Lubię wieczory pełne od śmiechu,
Wytrawnym blaskiem szkarłatu zalane
Gdy wszystko się w duszy z radością układa.
Nawet troska o jutro ma swoje miejsce
I nie straszy tak jak zwykle, mglistą sukienką

Lubię wieczory pełne od śmiechu,
Gdy wiosna szykuje się do przyjścia,
Pierwszym delikatnym zapachem,
Pojedynczym śpiewem ptaka,
I nie straszy już tak zima swą mroźną sukienką

Lubię wieczory pełne od śmiechu,
Gdy księżyc na niebie swym sierpem zachwyca
Rozświetlając miasto srebrnym blaskiem
Układając je do snu bez strachu o jutro