KT197

Tyle słów,
A wszystkie milczą
Wszystkie nieme myśli
Układają się w głowie
Bezdźwięcznie
I nawet szept
Lekki podmuch
nie odbierze im ciszy…

nikt nie słyszy
dźwięku ich mowy
czasem nawet krzycząc
pozostają milczące
nie przerywając
ciszy…

ciszy, własnych myśli…

Letnia Noc - wspomnienie odległe, a w zasadzie KT195

Odległe jak wczorajszy sen
Westchnienie letnich nocy,
Gdy deszcz srebrzystych
gwiazd obmywał
Gorące marzenia
Skryte pod powiekami
W lekkim, ciepłym wietrze
Jak pragnienie ust…
Ukryte w uśmiechu
Kiedy kilka kropel wody
Zwilża je delikatnie
Dając upragnioną ulgę,
Lecz nie gasi ognia…
A wszystko to jedynie
Mgnieniem oka jest
Jedynie jednym wdechem
Po którym świat
Powraca swoją nocą
A marzenie
Zostaje marzeniem
Niedotkniętym
Jak deszcz gwiazd
Li tylko liryką pozostaje…

KT196

Oczy schowane
Głęboko
Pod skrzydłami
Zamknięte
Z bólem
Z niemocą
I tym uczuciem
Co nie pozwala
Spać nocą

Nikt nie zobaczy łez
Nie dowie się co jest
Nieważne kim jest…

A żar bezradności
Robi swoje
Rośnie gniew
I płonie
Paląc skrzydła
Paląc oczy

Niedługo
A cały świat spali
Co z tego że mały
Ale mój cały…

KT194

Słowa wysłane
Oczekiwane
Cierpliwie
Niecierpliwe
Gdy wieczór nadchodzi
Gaśnie ostatnia iskra nadziei
Że coś się zmieni…
Cisza
Pusto
Słowa wysłane
Oczekiwane
Odpowiedziane
Fala radości
Ciepło zagości
I dzień lekkim
Się stanie
Codziennie
Niezmiennie
Słowa wysłane…

Pacyficzna Spokojność

noc
szarpnięta burzą
nagą wiatrów różą
błysnęła nagle
zerwała żagle
…
I potem koniec,
…
Cisza jak nożem ścięta
Chwila zaklęta
…
W której słychać wszystko
Cichnący oddech
Gorące jeszcze dłonie,
I spokojność pacyficzną
Bezkresną, oceaniczną

I słychać ciemność
Jak układa miasto do snu,
I te tysiące słów
Co mkną po całym ciele
Milczącym pochodem
…
I potem koniec
…
Chwila zaklęta,
Której poranek
Nie pamięta

Róż Róży

Róż róży
Policzek
Muśnięcie
Odejście
Mrok

Codzienny ból
Ciężar nie do zrzucenia
Bez znaczenia dla świat
Dla jednej duszy tak…

List krótki
Słów kilka
Muśnięcie
Odejście
Mrok

Codzienny ból
Trwa bez znieczulenia
Trzyma w zniewoleniu
Jednej duszy…

Oddech głęboki
W nozdrzach
Powietrze
Bezpiecznie
Już dosyć
Muśnięcie
Nadejście
Światło

KT191

Światło czarne, nie czerwone
Na świetle czarnym przejście wzbronione
Przejście na wiosnę
Na dni radosne
Na wielki targ
Kwiatów czar
I na każdą stronę
Załatwione
Więc kiedy
Zapali się światło zielone?
Jak tylko zobaczę
Uśmiech
Na twarzy
Na ulicy
W tramwaju
Czy w świeżo zielonym gaju
Bo właśnie uśmiech
Światła zmienia
Z ciemnych
w dobre marzenia…

Wspomnienie

Zamknięte w jaskini
Wołanie o pomoc
Pisane drobnym pismem
Z przeszłości,
Która dawno zamknęła się
Niepamięcią
Nieliczona codziennością,
Niemal wiecznością
Czyta o tęsknocie,
Samotności
O ciemności
…
Bez szans na ratunek
Zgasła
Tuż o poranku
Gdy rzeczywistość
Zmiotła senne marzenie
…

PDW - Pierwszy Dzień Wiosny

Nie ubrane rano
Nagie jeszcze
Pierwszym blaskiem słońca
Ciepłym pocałunkiem
Budzi szeptem lekkiego wiatru
Każdego, kto chce
Być wziętym
Przez pierwszy dzień Wiosny
W ramiona świeżej zieleni
I ubrać się w kwiaty
Delikatne, pachnące uśmiechy
We wszystkim co robi

Zimna burza

Zimny, cienisty las…
Zimna łza,
Bezkres zimna
W sercu
Ugodzonym
Lodowym ostrzem
Kolejnego, zimnego dnia

Żaden promień światła
Nie wnika w lodowe piekło
Nadzieja miękka i puszysta
Odleciała już dawno
W jakieś cieplejsze kraje

A to dopiero początek…
Dopiero cisza
Przed burzą…

KT188

Świat za szklaną taflą łez
Układa własny scenariusz,
W którym nie ma miejsca
Na mnie, na Ciebie
I wszystko to
Co bliskie sercom
…
Lecz świat brutalnie
Wpycha się między nas
Między ludzi, którzy
Nie podążają za przygodą
Nie gonią śmierci
Czy nie patrzą głodowi
W twarz…suchą
Skrzywioną pragnieniem
…
Niech świat sobie idzie
Niech zostawi nas
Niech idzie
Do samego diabła
…

KT187

Skała twarda i szara
Przygniata
Przypomina
Obcina
Skrzydła, którymi lata człowiek
Gdy poukładane w głowie
Gdy życie płynie po myśli
Gdy wszystko się spełni
Co wyśni…
Ale teraz
….
Skała
…
I droga niknie w ciemnościach
I droga niknie w zakrętach
Cisza przeklęta
I wszyscy patrzą
Na twoją bezradną nagość..

Wróble

Wróble codzienne sprawy
Wleciały z ćwierkaniem w dzień
Nie patrząc na wiosny przeprawy
Dziobały, każdy swój kęs
I całe to rozświergotane towarzystwo
Zapełniło w dniu wszystko
Rozleciało się po błękitnym niebie
Nie mając czasu dla ciebie, dla siebie

Niech w końcu przylecą jastrzębie
I rozgonią te małe wróble sprawy
Niech naleją im po gębie
A my szykujmy się do zabawy
Na miękkiej łące,
Wtuleni w wielkie słońce
Bez żadnego cienia
Patrzeć jak świat się wokół
zmienia

KT185

Młody liść
Powiewa nad światem
Młody i zielony
Świeżością
Poranka
Bez mrozu

Tak jak on
W każdym
Budzi się
Wiosenny
Poranek
W którym
Zieloność
Wygrywa
Z zimowym
Snem…

KT184

Słońce zatańczyło
W fiolecie
wiosennych kwiatów
odsuwając twardość
pracującego poranka
na później
i Ci, którzy potrafią
przystanąć na słonecznym
przystanku
zobaczą pierwsze
kolory wiosny
bez względu
na to w jakim
humorze
jest praca…

KT183

Lekko myśl
Nie głęboko
Tylko tak
Wysoko
Jak chmur
Kłębiastość
Lekka
Myśl tak
Niewielka
Unosi się
Nad światem
Ot piórko
Swobodne
Wygodne
I bez
Pośpiechu
Oddycha
Lekko
Daleko

Od spalin
Codzienności
Własnych
słabości

KT182

Zamieć słowna
Zamęt
Nikogo nie bawi
Ten lament

Kiedy róże
Płoną
Kiedy otwartą
Dłonią

Spływają
Sny
O spokojnych
Wieczorach

A dni wstają
Nerwowe
…

KT181

Zamknięte
Przeklęte
Niechciane
Rozchwiane

Myśli pajęcze
Nie ręczę

Czy
Dotkną
Ciebie

Czy
Pogrążą
Jad wsączą
I zatrują
Zrujnują

Ostatni
Kawałek
Duszy,
Ten
Co umie
Jeszcze
Się wzruszyć…

Zamknięte
Głęboko
Zamknięte
…

KT180

Rozpadają się dni
Rozpadają się sny
Marzenia umierają
Gdy nie mogąc
Dotknąć ust
Znajomych
Kochanych
Rozpada się
Świat cały…

Gdy wczoraj
Sen nadchodził
Nie przychodził
Strwożony
Ginącymi łzami
W ciszy
Mrocznej
Nocy…

KT178

Kiedy odejdą ponure dni,
Kiedy słońce otworzy
Zieloność wokół nas
Zakwitnie każda wylana łza
A wesołość spłynie w serca,

Czasem zamiast słońca
Można dobrym słowem
Zobaczyć stokrotkę
W czyimś sercu

Lecz dziś potrzeba
Kwitnących łąk
Śpiewających dusz
Całą radością
Wiosennego ciepła

KT179

Ostatnie westchnienie
Nadchodzący sen
Marzenie
Metodycznie powtarzane

Tęsknota…
Łza schowana w poduszkę

Świadomość odpływa
W nieznane
Wyświetlając swój własny film

By porankiem
Pozbierać
Strzępy
W coś sensownego

Zwykle nieudanie
Sprzątnięte w niepamięć

A dzień przysypie
Wszystkie tęsknoty