Świat za szklaną taflą łez
Układa własny scenariusz,
W którym nie ma miejsca
Na mnie, na Ciebie
I wszystko to
Co bliskie sercom
…
Lecz świat brutalnie
Wpycha się między nas
Między ludzi, którzy
Nie podążają za przygodą
Nie gonią śmierci
Czy nie patrzą głodowi
W twarz…suchą
Skrzywioną pragnieniem
…
Niech świat sobie idzie
Niech zostawi nas
Niech idzie
Do samego diabła
…
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz