DAK004

słowa,
nikomu niepotrzebne
przelewają się na kartkę
chcąc wzbudzić zainteresowanie
ale nic z tego
nikt ich nie słucha
nie czyta nawet...

więc sfrustrowane odchodzą w cień
a wraz z nimi odchodzą marzenia

DAK003

oczy pieką
niewyspaniem
zmęczenie
wybija
w bezsenność
niech ten świat
już przestanie..
niech położy się spać
...
jutro wstanie
jutro może będzie lepiej
...
bardziej wiosennie
mniej kawy może
i choćby
o jedną troskę mniej
to już będzie wspaniale

DAK002

czas sączy się leniwie
jak krople mocnego trunku
które rozpuszczają
niepowodzenia minionego dnia
w leciutkiej mgiełce chwilowego zapomnienia
...
i nie ważne co było i co będzie
teraz liczy się to co jest
...
cierpki smak rozgrzewa
myśli biegną do
szczęśliwych chwil,
które już były
lub chwil przeżytych
tylko wyobraźnią
...
może tam się spotkamy
i nieważne co było i co będzie
teraz liczy się to co jest
...

DAK001

niewidoczna
niewykluta
jeszcze
Wiosna
marznie
na pustej ławce
w parku
ledwie widzialna
w kilku dniowych pąkach
czeka na słońce
jak każdy kto
czeka na pocałunek
i wie, że uskrzydlony
eksploduje szczęściem
tak Wiosna może
wybuchnąć już
jutro

PAK001

lekka miłość
przyszła w sobotę
tuż za południem
kładąc się delikatnie
między pocałunkami
a szeptem
o tym jak
najpiękniejsze
sny przestają być
snami
o tym jak
za oknem
wiosny promienie
rozgrzewają
świat
...
a potem zatonęła
gdzieś we włosach
westchnieniach
i chwili dla dwojga
bez czasu
i miejsca

8 marca

marzec
cyfrowy
zimny
od klawiatur
szklanych
pełnych słów
bez znaczenia

zgubione
w tłumie
informacji
kwiaty
ściskane
kurczowo
w dłoni
nieśmiałe
niepewne
tego czy
mogą
w tych pędzących
dniach
jeszcze
kogoś ucieszyć
...

zapachnieć
prawdziwym zapachem
miękkością płatków
ich żywym kolorem
...

radością