GRW174

niedziela
stopiła się
w objęciach
ulotnych
jak zapach
perfum
zostający
w pamięci
na długo
po tym
kiedy
dotknął
warg
po raz
pierwszy

GRW173

szybki wiersz,
jak szybka myśl
która ledwie
co się narodziła
już chce lecieć
w świat
świetlistą wstęgą
przebyć jak najszybciej
drogę do drugiego
człowieka
by i on
cieszył się tą
samą myślą
jednym marzeniem
...
a za tą myślą
troszkę wolniejszy
uśmiech

GRW172

nie mogę spać
nie mogę spać

myśli kłębią się
myśli kłócą się

czuję jak cały
świat przydepnął
mnie do ziemi

nie mogę oddychać
nie mogę spać

noc biegnie
cisza absolutna
w głowie huczy
strach...

oddechu brak
nie mogę spać

boję się

GRW171

Blask
Słońca
Westchnienie

nad
młodym
światem
w rozlanym brzasku

budzą się
marzenia
wyskakują
z łóżek

ruszając
w dzień
by się
spełnić...

GRW170

czarna jak otchłań
wstęga drogi
czerwieni się
plamkami świateł
tysiąca oczu
bezimiennych
tych co tą samą
drogą...
...w nocny deszcz
...czarną wstęgą otchłani
...w ich własne życie,
które dla innych pozostanie
tajemnicą
tylko w tym jednym
momencie:
czarnej wstęgi drogi
wszyscy podążamy
w tym samym kierunku

GRW169

milczenie
czasem
krzyczy
nie mogąc
znaleźć słów
by wyrazić
jak bardzo
rozemocjonowane
jest nasze serce...

nie zawsze
jest to ból
często też
radość
odbiera
mowę

i tylko po
ilości łez
można poznać
jak wielką
burzę
ma się
w sercu...

GRW168

kilka słów tłucze się po głowie,
tworząc nieśpiewalną melodię,
która zamęcza umysł
swoją powtarzalnością
nie można jej wyłączyć
nie można jej nie słuchać

krąży po głowie cały czas
by włączać się
zawsze wtedy gdy myśl chce
odpocząć od
natłoku codziennych spraw...

może to tylko lekka gorączka?
i zniknie wraz z szklanką aspiryny

GRW167

Które myśli zostaną spełnione?
które z marzeń urzeczywistnione?
które zwiędną jak ścięte kwiaty?
które znikną nim ujrzą daty?

codzienność jest ich katem
codzienność trzyma je batem
codzienność czasem
uśmiecha się losem
codzienność potrząsając
pełnym spełnienia trzosem

i o taką codzienność
pełną uśmiechów
i o taką codzienność
pełną na pełnym oddechu
trzeba walczyć
i wygrywać
z każdym dniem...

GRW166

niecierpliwość
pisze bezsenność
kiedy świat
jeszcze śpi
niecierpliwość
ze snu wyrywa
przewracając
noc w dzień
i dzień
w zmęczoną
senność
...
prostowaną
kawą

GRW165

dzień
stara się
odepchnąć
myśli słoność
odsunąć
tęsknoty
delikatnych
barw
wieczornych
przytuleń
każe iść
pod prąd
szarych
wydarzeń
i pozostać
skupionym
na rzeczach
odległych
sercu..

GRW164

kiedy noc ociera się o nieskończoność
gdy miliony gwiazd pokazują
jaki nasz świat jest mały
a nasze dni, tak bardzo policzone

zasypiam z tęsknotą
odkrycia wszystkiego
co jeszcze poza nami
co jeszcze między gwiazdami

GRW163

czas pędzi
nie pozwalając
odetchnąć
jeszcze
przed
chwilą
zaczynał
się weekend
a teraz
biegną już
szare dni,
jeszcze
w pamięci
niebieskie
kolory
milenijnych
chwil,
a skronie
już posrebrzone
...
wciąż jednak
to jesteśmy my
a czas
tylko
dodaje nam
wspomnień

GRW162

Noc znalazła Księżyc
wpatrzony w srebro
gwiazd
przytuliwszy go mrokiem
zakryła jego twarz
by zobaczyć swe odbicie
w jego sennych oczach
nie mówili nic
zostawili dialogi gwiazdom
świat się odwrócił
a oni odeszli o brzasku

GRW161

Zwątpienie
Karmi
Smutek

Kiedy
nie widać
drogi przed sobą

a wiara we własne
siły słabnie,
przy silniejszym
przeciwnym wietrze

wtedy zwątpienie
karmi smutek

czasem jednak
czyjaś
wyciągnięta dłoń
kruszy zwątpienie
budzi nadzieję

GRW160

słowa dziś przychodzą z trudem
przedzierając się przez gorączkową
bezradność zamykających się oczu

myśl ucieka w miejsca uśpione
i tak chciałaby pozostać
lecz codzienność ją wyrywa
sprawiając ból ukryty pod czaszką

GRW159

Poniedziałek
...
niewyspany
Poniedziałek

szary, mokry
i samotny
Poniedziałek

pierwszy w kolejce dni do skreślenia
pierwszy w kolejce dni do niechcenia

nawet kawa smakuje inaczej
a drzwi głośniej skrzypią

może zmieni to wtorek?
a może uśmiechów worek...