KT266

słaba,
mokra,
zimna,
wiosna
przenika świat
reumatycznym chłodem,
a co żyje czeka na ciepło
śpiew ptaków i pogodne niebo

KT265

słowa umierają pod codziennością
zapominane wśród ważnych spraw
ciężko im jest się ułożyć
w coś co można nosić ze sobą
przez cały dzień

KT264

Niedziela przepłynęła słońcem
Choć jeszcze podszyta chłodem,
Wygnała z domów spacerowiczów,
Którzy zakwitli w parkach, czy alejach
Trzymając się za ręce lub pod ramię
Spacerowali razem z rzadko
Skrywanym uśmiechem

KT263

niewielkie fiolety przebijają szarość
zimy nieumarłej lecz nieobecnej śniegiem
małe zwiastuny wielkich przemian
na które czekamy z utęsknieniem
nie mniejszym niż czekanie
na kogoś bliskiego,
którego nieobecność sprawia nam ból

i wiedząc jaką radość
sprawi swoim przybyciem
czekamy pełni nadziei

KT262

czasem słowa nie wystarczą
czasem uśmiech nie podniesie
trzeba chwycić mocno za rękę
i razem pójść
tam, gdzie samemu trudno...

KT261

Niesiona wiatrem tęsknota
wpada w okna słonecznym blaskiem
przybliżając dni,
które otworzą
wszystkie okna
w domach
w duszach
w sercach

WAW260

jak dawno nie czułem lasu
jego zieleni,
wilgotnego zapachu paproci
zamkniętego wśród porannych mgieł

Jak dawno nie chłonąłem lasu
jego zieleni,
zaklętej w mojej duszy
tuż pod powiekami
kiedy przez zamknięte oczy
wnikało światło słońca