GRW313

wiatr
toczy
ciężkie
chmury
słońce
nie wstało
dziś
albo
nie piło
kawy

więc
ludzie tu
mokną
i marzną
i tylko
nieliczni
się uśmiechają

GRW312

prosto
do przodu
popycha czas
popycha życie
więc trzeba
zbierać siły
na codzienną
 wędrówkę
tak
by uśmiech
nie schodził
nam z ust

to trudne

i łatwe
zarazem

a pomaga
iść naprzód
z podniesionym
czołem

GRW311

dni zawładnięte mrozem
w skrzącym powietrzu
kłujące płuca igiełki
świat pogrążony we śnie
bez kolorów
tylko biel
niewinna
mordercza
biel,
każe wracać
wspomnieniami
do letnich wieczorów
pełnych śmiechów
i ognisk rozpalonych

GRW310

Dni od ostatniej jesieni
idą zimną szarością
niezmiennej samotności
zaparkowanej wśród
codziennych spraw
nie wiedzieć dlaczego
wciąż trzymają
za skrzydła
nie pozwalając
odlecieć
w białe całuny
lodowatych dłoni
panującej już
Zimny...

GRW309

surowe
szkice
rysują
w wyobraźni
obrazy
planów,
które
mogą
nigdy
nie nabrać
kolorów
pozostając
niespełnionym
marzeniem
szkicem
w ołówku,
jednak te
spełnione
ubarwiają
życie
akwarelą
szczęścia

GRW308

Jeszcze kilka dni

samotnych

Jeszcze kilka nocy

tęskniących

a wszystko

zmieni się

na zupełnie

nowe...

choć,

można

mniemać,

że wróci

to co było,

jednak

czas pozmieniał

wszystko wokół

i powrót będzie

odkrywał na nowo

to wydawało się znane