DAK008

cisza,
milczenie
najpierw kilka dźwięków,
pojawia się zza kotary
by płynąć z tą ciszą
nieprzerwanie

klika wyszeptanych słów
mimochodem dociera do uszu

lecz melodia płynie bez ich nadmiaru
spokojnie przez noc
spowita światłem księżyca

ot tak jakby nie była wpięta w sieć
wolna
jak Telegraph roads

DAK007

szare niebo

mżawka

warkot

cywilizacja

tworzy

tylko

hałas

ale czasem

wśród

losowo

wygenerowanej ciszy

słychać głos

skowronka

dzień w szarości

wygląda tak samo

inne są tylko numery

one rządzą dniem

wnikają w duszę

jak myszołów plujący

tuż nad trawą

nie wiesz kiedy

a już jesteś szary

tak jak ten dzień

w którym

rządzą

numery

...

DAK006

krople deszczu
przewijają się
przez sny
...
moknąc tak
od słów
niewypowiedzianych
ciągle niezdecydowany
człowiek
stoi
bezradnie ocierając łzę,
która i tak by znikła
w morzu innych kropel
...
westchnienie
ruszył więc człowiek
by nie stać w miejscu
lecz ciągle nie wie
dokąd ta droga prowadzi

DAK005

codzienne poranki
o zapachu kawy

gdy świat tuż obok
gorączkowo próbuje
odnaleźć wczorajszy dzień

my robimy krótki łyk
rozmawiając o czymś
kompletnie bez znaczenia
liczy się tylko ta chwila

zaraz wszystko pochłonie
świat, który odnajdzie nas
i zapyta o wczoraj

chwila jednak zostanie
z zapachem kawy w tle...