KT159

Gorzkie słowa
Psują smak
Mroźnego poranka
Bez śniadania
Otwierają się drzwi
Do codziennej męki
Robienia czegoś
Bez odrobiny ochoty…

Przykrość ułożyła sobie
W człowieku posłanie
I zatruwa świat
Swoimi troskami
Przelewając tę gorycz
Na innych
Niewinnych

Jak odnaleźć ten uśmiech,
O którym zapomniał świat
Który był za pan brat
I zamiast goryczy
Wylewał się od rana

Nie wiem…

NOC

Wyciągnij rękę
Do gwiazd
Tak blisko
Tak ciemno
Tak zimno

Noc …

Miliony gwiazd,
A każda w zasięgu ręki

Noc…

Gorące serca
Wśród gwiazdozbiorów
Wśród srebrnych wstęg
Drogi mlecznej
Światło wieczne

Noc…

Można ukryć marzenia
W oczach
W gwiazdach
W dłoniach

Noc…

Niech trwa,
A my z nią

KT157

Mój sen – czerwony
Mrokiem piwnic
Krwi morza
I więzienia,

Mój sen – głęboki
czystością
wody przejrzystej
Morza czarnego
Ciepłego …
Lecz nie przyjaznego

Obrazy bez znaczenia
Bez pojęcia
Okrutne i piękne
Nerwowe i smutne,

Kim jestem?
Więźniem?
Turystą?

A może tylko
Zapomnianym
Dźwiękiem

KT156

Co się z człowiekiem dzieje
Gdy traci nadzieję?
Co wprawia go w ruch
Gdy opuścił go duch?
Czy jeszcze jest człowiekiem?
Czy może pustym jego śmiechem?

Rutyna, codzienność
Bezsenność

Jak człowieka rozrywa,
Pustka w sercu prawdziwa
Jak ból duszę przeszywa
Od serce wspomnienia odrywa

Rutyna, codzienność
Bezsenność

Jak idąc mroczną doliną
Wszystkie Nadzieje giną,
Jak ciążą myśli i nogi
Może zawrócić z drogi?

Lecz tego zrobić się nie da…
Brnąć przez swój los trzeba

Tylko…
Jak nie tracić nadziei?

Hej! Anioły

Hej! Anioły skrzydlate
hej! Wieści radosne
przybądźcie tu
przynieście wiosnę
przynieście nadzieję
ludziom
ptakom
wszystkim kwiatom
by nie zapomnieli
że nic ich nie dzieli
a łączy wspólne życie
hej! Anioły skrzydlate,,,

KT154

Kamień, skała
Kamień na kamieniu
Skała przy skale

Serce spłonęło w zapale
Ostygło i spośród
Innych kamieni
Nie odróżnia się
Na tej ziemi

Twardą litą skałą
Nieczułą nielitościwą
Zimną i niemiłą

Lecz gdy ogień
Znów zapłonie
Skała stopi się
I koniec…

A ciepło to
Cały smutek
pochłonie

KT153

Ósmy dzień tygodnia
Niewidoczny wśród
Innych dni
Usiądź w nim wygodnie
Nie przejmuj się…

Ósmy dzień tygodnia
Zabierze troski …i…
Zasieje nadzieję
W inne dni

Gdy tylko księżyc wzejdzie
I wzejdą sny
W ósmy dzień tygodnia
Wejdziesz Ty
A z Tobą wszyscy ci,
Których kochasz…

KT151

Wewnątrz stalowej skorupy
Wewnątrz siebie
Skulona przed światem
Stęskniona za światłem
Dusza, bezskrzydła
Dusza, samotna…

Obok skrzydła
Odłożone
Obok marzenia
Odłożone
Obnażony smutek

I jedna łza..

Feniks, albo Nadzieja

Zgubiony w snach
Niedościgły ptak
Feniks może
Może Nadzieja
Niechcący tylko
Dotykając dnia
Niedościgły ptak
Goni marzenia
Nie złapiesz go,
O nie…
Porwie Cię
O tak…
Jego lot to Nadzieja
Którą tak łatwo
Stracić
Więc bierz swoje
Skrzydła
I leć.
Leć za nim
Do końca dnia
W sny…

KT150

Mdłe światło
Styczniowego poranka
Nie poprawia humoru
Nie dodaje wigoru
Odpycha swą nijakością

Codziennością?

Może?
…
Zostawić sobie ten świat
Zostawić jego nijakość
I odejść za góry gdzieś..
Gdzie światło jest
Nadzieja jest
I własne myśli nie bolą