Zamknięta w srebrze kropla wody
skrzy się mroźną bielą..
Zastygła w czasie, jak tamta chwila,
Co w emocjach płonąc…
…wspomnieniem się stawała…
Teraz w lodowcu zapomnianych dni
Kryształowym, jest okruchem…
wielu wspomnień
Czasem tylko topiąc się łzą,
płynie policzkiem
jak kropla wody zamknięta w srebrze
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
piekne-tylko ja juz mam jakos dosc tych sniezynek i zimna..kiedy bedzie wiosna!!!!!
OdpowiedzUsuń