Już czas

Stanęła dusza
Samotnie
Nad kolejnych
Dni przepaścią
Los zakpił z niej
Przewrotnie
zamieniając dni
w nocy świat
ciemnych myśli
zniechęcenia…

stoi więc dusza
bezradnie
nie chcąc iść dalej
tak bez światła
czeka na cud…


lecz nie ma
W niej nadziei
Że coś się może
Zmienić

Więc czas już
Wyciągnąć skrzydła
Pod płaszczem
Codzienności
Schowane

I odlecieć
w losu
dni
nieznane…