Samotność wciska w duszę łzę,
Tęskniąc do słów słyszanych
chwil nie samotnie spędzanych
ukrytych wśród jesiennych liści
w milczeniu tylko spogląda
na świat, na drogę przebytą
nie chcąc uwierzyć
w płynące nieubłaganie minuty
znaczące łzą rozstanie
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz