poniedziałek, 23 lutego 2015

KT256

łza przelana we śnie
niewidzialna dla dnia
pożegnaniem płynąc
dotyka lekko warg
jakby chciała mieć
nadzieję,
że to jeszcze nie koniec
jeszcze nie na nią czas
...
lecz świt nieubłaganie
pokazuje, że to nie tak

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz