nikną słowa
w zapadających
ciemnościach
oddalając się
od realnego świata
witany mrokiem
własnej duszy
gdzie tysiące
zaginionych słów
brzmią ostatnim
echem ich
wypowiedzenia
tylko to jeszcze
łączy mnie z tym światem
dalej zaczyna się
nowe życie,
z którego,
wracając nad ranem,
przynoszę kilka słów
nie mających
żadnego odniesienia
do tutejszej rzeczywistości
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz