Spokój krótszy
niż chwila
skończył się
pierwszym
ukłuciem
nowego
tygodnia
Już wiatr
powinien
nadymać
żagle
już skrzydła
powinny nieść
w przestworzach
lecz dziś
wszystko się
głęboko chowa
prędzej
szukając
schronienia
niż stawać
do walki
została tylko
wątła nadzieja,
że jakaś iskra
zapali ten tydzień
i spali całą mizerność
Poniedziałkowego
poranka
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz