ostatnią iskrę
zabrało
zmęczenie
rozmieniając
ją na kroplę
wody...
tak brakującą
upalnemu światu
a także
stworzeniom
na nim żyjącym
...
powoli wysycha
życie, to co
z wody pochodzi
i to co w duszy
kwitnie,
bo zmęczenie
jak upał
z duszy
życie wysysa
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz