cisza
obmywa duszę
ociera z łez
wezbrane emocje
burzą, sztormem
słów niszczących
harmonię serc
cisza
kładzie spać
zmęczone dni
codziennej
drogi
od świtu
do zmierzchu
po to
by móc żyć
cisza
niepokojącą się
staje,
gdy szuka się
odpowiedzi...
choćby gestu...
gdy mierzy
się cisza
z cierpliwością
w czekaniu
na cokolwiek...
więc czasem
warto posłuchać
muzyki...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz