KT171

Ostatnie promienie słońca
Giną w pamięci
Tak jak ostatni dotyk
W którym dreszczem
Budziła się dusza

Ostatnie ciepłe chwile
Majaczą w pamięci
Niczym cienie
Odległe i ciche
Wspomnienie

Lecz wciąż nadzieja
Każe czekać
Na wiosny westchnienie
I młody wiatr
Co znów uniesie
Wszystko
co znane jest,
a teraz śpi…