KT139

niepoukładane myśli
w zmierzwionej pościeli
tak wita poranek
zamglonej niedzieli

parę słów przemknęło
niezauważonych
bo kto chce patrzeć
gdy niebo zamglone

mgła też opadła
i w serce i w duszy
nic wcale nie widać
niczym nie wzruszy

tylko ukryta
trwać będzie
do słońca
i może tak
czekać
wiecznie
...
bez końca